Θα έρθω μια βραδιά Θεσσαλονίκη

Θα έρθω μια βραδιά Θεσσαλονίκη
γυρίζοντας στα στέκια τα γνωστά
με μια κιθάρα κι ένα μπουζουκάκι
καντάδα να σου κάνω όπως παλιά

Θα πάω να τα πιω μες’ το Καπάνι
θα κάνω μια ζημιά που θ’ ακουστεί
και όταν με συλλάβουν πολισμάνοι
θα πω πως το ‘κανα για σε σκληρή

Γιατί μ’ αφήνεις να υποφέρω
και τον καημό να πνίγω στο πιοτό
Γιατί με κάνεις να σε θέλω
και σημασία δεν μου δίνεις τον φτωχό

ΣΙΩΠΗΣΕ Η ΛΑΪΚΗ ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

«Όσοι με το χάρο γίναν φίλοι Με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη ……………………………………………….»

Τρίτη 17 Απριλίου. Ο μεγάλος λαϊκός τραγουδιστής μας δεν υπάρχει πια.
Ο χάρος τον πήρε με ένα ζεϊμπέκικο, έτσι όπως τον τραγούδησε και τον χόρεψε. Ο χάρος βγήκε παγανιά και θέρισε, όχι μια γειτονιά, αλλά τη φωνή μας και το τραγούδι μας, αφού μας στέρησε τον τελευταίο μεγάλο λαϊκό τραγουδιστή μετά τον Στέλιο Καζαντζίδη και το Στράτο Διονυσίου. Δεκαετία του 1970 και για πρώτη φορά άκουσα την φωνή που θα σημάδευε τις λαϊκές μουσικές μου αναζητήσεις.
Το τραγούδι ήταν το «Σε μια στίβα καλαμιές αποκοιμήθηκα» σε στίχους και μουσική του Τάκη Μουσαφίρη. Βέβαια είχαν προηγηθεί και άλλα τραγούδια, αλλά αυτό το τραγούδι ήταν ουσιαστικά η πρώτη μου επαφή με τη φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου. Από τότε πιστός ακροατής και θαυμαστής του ακολουθώντας τη δισκογραφική πορεία του, τραγούδησα μαζί του τους έρωτες, τις αγάπες, τους καημούς και τις χαρές μου.
Θα παραμείνω θαυμαστής αυτής της δωρικής φωνής και του ανθρώπου, που, όποιο χαρακτηρισμό και αν του προσάψουν διάφοροι, δε θα μπορέσουν να του στερήσουν την αγάπη και την αναγνώριση του κόσμου, αλλά και την υστεροφημία ότι ήταν ένας καλός άνθρωπος με σταθερές αξίες ζωής.  

Δημήτριος Σ. Προβάδος dprovados@yahoo.gr

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΝΤΙΝΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

14 συν 1 τραγούδια σε μουσική του Ντίνου Χριστιανόπουλου με στίχους δικούς του τα 14 από αυτά και ένα σε ποίηση του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη , επανακυκλοφορούν αυτές τις μέρες (αφού πρόκειται για τραγούδια που γράφτηκαν το 1968-1969*) από τις εκδόσεις ΙΑΝΟΣ σε ένα βιβλίο-CD σχολιασμένο εικαστικά με τις ξυλογραφίες του Νίκου Νικολαΐδη, που περιέχει εκτός από το ηχητικό υλικό και τους στίχους των τραγουδιών.

Επηρεασμένος βαθύτατα ο Θεσσαλονικιός ποιητής από το ρεμπέτικο και τις μουσικές του Βασίλη Τσιτσάνη, μας χαρίζει σε αυτή τη ψηφιακή μουσική έκδοση 15 ερωτικά λαϊκά τραγούδια που ερμηνεύουν εξαιρετικά οι τραγουδιστές Δημήτρης Νικολούδης, Παναγιώτης Καραδημήτρης και ο φιλικά συμμετέχων Μανώλης Μητσιάς που ερμηνεύει ένα από τα τραγούδια του CD, το «Βαρδάρι».
Τραγούδια με την απλότητα και την αμεσότητα που πρέπει να έχει ένα λαϊκό τραγούδι, τόσο στο στίχο, όσο και στη μουσική και που απευθύνονται κατ’ ευθείαν στο συναίσθημα, αφού και η θεματολογία τους αφορά στους ερωτικούς καημούς του δημιουργού τους, που ταυτίζονται με τους ερωτικούς καημούς του κάθε ερωτευμένου ανθρώπου. Άμεσος και «σαρκικός» ερωτικός λόγος που διαφοροποιείται από τον πλατωνικό ερωτικό λόγο του ομότεχνού του Κωνσταντίνου Καβάφη.

*Η παρούσα δουλειά δεν είναι η μοναδική. Έχουν προηγηθεί οι δίσκοι , 1994 «Το αιώνιο παράπονο» από την εταιρεία «Ανατολή», με ερμηνευτές τους Δημήτρη Νικολούδη και Παναγιώτη Καραδημήτρη, 1997 «Με τέχνη και με πάθος» έκδοση «Μύλου» Θεσσαλονίκης με ερμηνευτές τους Δημήτρη Νικολούδη και Μανώλη Μητσιά, «Βαρδάρι κι Εγνατία» έκδοση της εταιρείας «Turangalila» με την Αριάδνη και τον Γιάννη Σπυρόπουλο(Οι δυο πρώτοι δίσκοι συμπεριλαμβάνονται σε αυτό το CD).

Ποιήματα και τραγούδια του Ντίνου Χριστιανόπουλου έχουν μελοποιήσει οι Διονύσης Σαββόπουλος, Σταύρος Κουγιουμτζής και Μάνος Χατζιδάκις. Οι μελοποιημένοι στίχοι του Ντίνου Χριστιανόπουλου εκδόθηκαν τρεις φορές σε βιβλίο.1981,1986και 1993, ενώ το 1984 κυκλοφόρησαν τα «Δώδεκα τραγούδια» με νότες και ξυλογραφίες του Νίκου Νικολαΐδη.

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΝΤΙΝΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ - ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ & ΜΕ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΜΕ ΠΑΘΟΣ
Ερμηνεύουν: Δημήτρης Νικολούδης, Παναγιώτης Καραδημήτρης,
φιλική συμμετοχή Μανώλης Μητσιάς

Ηχογράφηση - επεξεργασία ηχητικού Υλικού -ψηφιακή επεξεργασία: POLYTROPON
Χάραξη: Μάρκος Πετράκης ΑΒΕΕ
Κείμενο - επιμέλεια έκδοσης; Δημήτρης Νικολούδης
Ξυλογραφίες: Νίκος Νικολαΐδης
Καλλιτεχνικός σχεδιασμός: Ξενία Άποστολίδου
Φωτογραφία εξωφύλλου: Ανδρέας Σφυρίδης
Φωτογραφία οπισθόφυλλου: Γιάννης Λυκ;ίδης
Εκτύπωση: ΛΥΧΝΙΑ
Παραγωγός βιβλίου CD: IΑΝΟS - Ν. Καρατζάς
ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΚΛΟΣΗΣ: 583

© ΙΑΝΟS, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΜΑΡΤΙΟΣ 2012
© ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤ1ΑΝΟΙΙΟΥΛΟΣ
ISBN: 978-960-6882-64-7

Ένα βιβλίο-CD που αξίζει να ακούσετε και να το έχετε στην συλλογή σας.

Δημήτριος Σ. Προβάδος dprovados@yahoo.gr

IANOS, εκδόσεις
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Αριστοτέλους 7,ΤΚ 546 24
Τηλ: 2310 277 004 Fax: 2310 284 832 e-mail info@ianos.gr
ΑΘΗΝΑ Σταδίου 24,ΤΚ 105 64
Τηλ: 210 32 17 917 Fax; 210 32 17 686 e-mail info@ianos.gr

ΤΙ ΤΑΧΑ

Είναι τα αστέρια σκοτεινά,
και το φεγγάρι μαύρο
έχεις το δάκρυ στη ματιά,
και το τραγούδι άδειο

πρόσμενες μέρες και χρονιές
να ‘ρθουν αλλιώς τα πράγματα
μα έρχονται μπόρες και βροχές
κι οι νύχτες φέρνουν κλάματα

Σου ‘μεινε δώρο και προικιό
μία θλιβερή ανάμνηση
σ’ αυτόν το δύσκολο καιρό
μία πληγή και μια άρνηση

Κάτι σπιτάκια χαμηλά
σ’ αυτόν τον τόπο το ξερό
θέλεις να φύγεις μακριά
μα το σοκάκι σου κλειστό

Τι ζήτησες απ τη ζωή,
τι τάχα να ποθούσες;
κι έμεινες μόνη και πονάς,
όπως σκυλί και αλυκτάς;

Ταξίδι δίχως προορισμό,
δίχως κορμί ή πυξίδα,
κι ένα φεγγάρι σκοτεινό
και γυρισμός στα ίδια.

Κρατάς ανάσες και φωνές,
ματιές, φιλιά και χάδια.
Είναι οι μέρες σου αδειανές
και τα όνειρα ρημάδια.

Προσμένεις τάχα ξαστεριές,
κι έχεις τα χέρια αντήλιο;
ή περιμένεις σκοτεινιές
και μέρες δίχως ήλιο;

ΟΔΗΓΙΕΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΟΣΤ

Η ΑΝΕΡΓΙΤΣΑ ΚΑΙ Ο ΠΕΙΝΑΛΕΩΝ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΑΝ

Η ΔΟΜΝΑ ΣΑΜΙΟΥ ΔΕΝ ΜΕΝΕΙ ΠΙΑ ΕΔΩ

Σήμερα Τρίτη 13 Μαρτίου στις 15:00 στο νεκροταφείο Νέας Σμύρνης θα γίνει η κηδεία της Δόμνας Σαμίου, η οποία «έφυγε» σε ηλικία 84 ετών, ύστερα από μακρά νοσηλεία στο νοσοκομείο Αμαλία Φλέμιγκ, καθώς έπασχε από λευχαιμία.
Με αφορμή αυτό το πικρό γεγονός και στην μνήμη της ερευνήτριας – ερμηνεύτριας του δημοτικού μας τραγουδιού τα δυο σημειώματα που ακολουθούν από τους συνεργάτες της το πρώτο (αναδημοσίευση από το www.domnasamiou.gr) και από τον γράφοντα το δεύτερο που είναι μια προσωπική μου μαρτυρία για την μεγάλη απούσα.

Σημείωμα 1ο
Η κυρά Δόμνα δεν είναι πια ανάμεσά μας. Έφυγε το βράδυ του Σαββάτου για το μεγάλο ταξίδι. Όμως θα συνεχίσει να μιλά, να πετά και ν΄αγγίζει τις ψυχές όλων εκείνων που την αγάπησαν για τη φωτεινή τέχνη της και την πολύτιμη προσφορά της.
Η κηδεία της θα γίνει την Τρίτη 13 Μαρτίου στις 15:00, στο νεκροταφείο της Νέας Σμύρνης.Παράκληση σε αυτούς που θέλουν να τιμήσουν τη μνήμη της, αντί για στεφάνι, τα χρήματα να δοθούν στο Σύλλογο Βοήθειας Παιδιών Αιθιοπίας - Lalibela και στο Κοσμέτειο Ίδρυμα για τις ανάγκες των απόρων Κωνσταντινοπολιτών.
Domna Samiou, Greece's foremost exponent of traditional music -who did more than anyone in modern times to research, perform, preserve and disseminate the country's musical folklore- died, following a short illness. The funeral will take place on Tuesday 13 Mar 2012, 15:00, at the cemetery of Nea Smyrni.




σημείωμα 2ο
Πρέπει αν θυμάμαι καλά να ήταν αρχές φθινοπώρου του 1980 όταν ήρθε η Δόμνα Σαμίου στα Χανιά για μια συναυλία στο κάστρο του Φιρκά. Μετά την συναυλία της ήρθε προσκεκλημένη της Ιοκάστης και της Ντέπης Ντάουλα στο καφενείο που διατηρούσε η δεύτερη στην παλιά πόλη των Χανίων στην οδό Θεοτοκοπούλου, το «ΑΝΤΑΜΩΜΑ». Ένα χώρο πολιτιστικών δραστηριοτήτων που σήμερα λειτουργεί ως τσικουδάδικο με την επωνυμία «ΤΑΜΑΜ». Το μαγαζί είχε αδειάσει από πελάτες και ήμασταν μόνο λίγοι φίλοι. Η Δόμνα κατέβηκε τα λίγα σκαλιά της εισόδου και μπήκε στον χώρο χαμογελαστή μαζί με τους μουσικούς που τη συνόδευαν. Κάθισαν σε ένα τραπέζι, και θες η τσικουδιά, θέλεις η καλή διάθεση δεν αργήσαμε να γίνουμε όλοι μια παρέα. Η τσικουδιά, το κόκκινο κρητικό κρασάκι και η καλή διάθεση δεν άργησαν να κάνουν το θαύμα τους. Τα όργανα βγήκαν από τις θήκες τους και η Δόμνα άρχισε το τραγούδι. Όχι τραγούδι συναυλίας, αλλά τραγούδι παρέας . Δεν αργήσαμε να μπούμε όλοι στο παιχνίδι και να ανάψει το γλέντι που κράτησε έως αργά και που αν δεν ήταν κουρασμένοι οι μουσική και η Δόμνα θα κρατούσε πιστεύω έως το πρωί.
Εκεί λοιπόν, εκείνη τη βραδιά είχα την εξαιρετική τιμή και την ευτυχία να ακούσω την Δόμνα να τραγουδά για μένα το αγαπημένο μου τραγούδι το «ΤΖΙΒΑΕΡΙ». Έτσι απλά όπως της το ζήτησα, έτσι απλά Εκείνη, πήρε μια καρέκλα, έκατσε αντίκρυ μου και άρχισε να το τραγουδάει, για μένα. Για έναν άγνωστό της που ίσως μετά από εκείνη τη στιγμή δεν θα τον θυμόταν ξανά. Ήταν για μένα που το άκουγα μια στιγμή μαγική που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Την θυμήθηκα ξανά τώρα και την γράφω για να καταδείξω πόσο απλή και άμεση υπήρξε, όπως απλός και άμεσος είναι κάθε αληθινός καλλιτέχνης και κάθε πραγματικά πολιτισμένος άνθρωπος.
Καλό σου ταξίδι Δόμνα

Δ.Σ.Προβάδος dprovados@yahoo.gr