Τρίτη 24 Απριλίου 2012

ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ


Στην κυρά θάλασσα
αρέσουν τα καράβια,
τα κύματα, οι άνεμοι,
κι οι ναύτες
Αφήνει να αυλακώνουνε την πλάτη της.
Δεν τη νοιάζουν οι μανάδες
ούτε κι οι αρραβωνιαστηκές.
Φουρτούνα κάνει  το θυμό της
και ξεσπάει στις ξέρες.
Στα βράχια τσακίζει τα σκαριά,
έρμαια και κουρέλια τα πανιά,
κλείνει τα σπίτια δίχως τύψεις

Στην κυρά θάλασσα
αρέσουν τα καράβια,
τα κύματα, οι άνεμοι,
κι οι ναύτες
Σαν είναι στις καλές της,
χαμογελά με τον ήλιο αγκαλιά
τραγούδια  τραγουδά στα βότσαλα
με το φλοίσβο νανουρίζει
τα όνειρα και τα μωρά
και με ιστορίες κυματόβρεχτες
συντροφεύει τις νύχτες μας.

Στην κυρά θάλασσα
αρέσουν τα καράβια,
τα κύματα, οι άνεμοι,
κι οι ναύτες
Καμιά φορά την τρέφουμε
με τα κορμιά μας.
Όμως την τραγουδάμε
με τα τραγούδια μας,
την αγαπάμε.
Στο κάτω – κάτω
αυτή μας τρέφει.

Δ.Σ.Π.

Θα έρθω μια βραδιά Θεσσαλονίκη


Θα έρθω μια βραδιά Θεσσαλονίκη
γυρίζοντας στα στέκια τα γνωστά
με μια κιθάρα κι ένα μπουζουκάκι
καντάδα να σου κάνω όπως παλιά

Θα πάω να τα πιω μες’ το Καπάνι
θα κάνω μια ζημιά που θ’ ακουστεί
και όταν με συλλάβουν πολισμάνοι
θα πω πως το ‘κανα για σε σκληρή

Γιατί μ’ αφήνεις να υποφέρω
και τον καημό να πνίγω στο πιοτό
Γιατί με κάνεις να σε θέλω
και σημασία δεν μου δίνεις τον φτωχό

Παρασκευή 20 Απριλίου 2012

ΣΙΩΠΗΣΕ Η ΛΑΪΚΗ ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

«Όσοι με το χάρο γίναν φίλοι Με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη ……………………………………………….»

Τρίτη 17 Απριλίου. Ο μεγάλος λαϊκός τραγουδιστής μας δεν υπάρχει πια.
Ο χάρος τον πήρε με ένα ζεϊμπέκικο, έτσι όπως τον τραγούδησε και τον χόρεψε. Ο χάρος βγήκε παγανιά και θέρισε, όχι μια γειτονιά, αλλά τη φωνή μας και το τραγούδι μας, αφού μας στέρησε τον τελευταίο μεγάλο λαϊκό τραγουδιστή μετά τον Στέλιο Καζαντζίδη και το Στράτο Διονυσίου. Δεκαετία του 1970 και για πρώτη φορά άκουσα την φωνή που θα σημάδευε τις λαϊκές μουσικές μου αναζητήσεις.
Το τραγούδι ήταν το «Σε μια στίβα καλαμιές αποκοιμήθηκα» σε στίχους και μουσική του Τάκη Μουσαφίρη. Βέβαια είχαν προηγηθεί και άλλα τραγούδια, αλλά αυτό το τραγούδι ήταν ουσιαστικά η πρώτη μου επαφή με τη φωνή του Δημήτρη Μητροπάνου. Από τότε πιστός ακροατής και θαυμαστής του ακολουθώντας τη δισκογραφική πορεία του, τραγούδησα μαζί του τους έρωτες, τις αγάπες, τους καημούς και τις χαρές μου.
Θα παραμείνω θαυμαστής αυτής της δωρικής φωνής και του ανθρώπου, που, όποιο χαρακτηρισμό και αν του προσάψουν διάφοροι, δε θα μπορέσουν να του στερήσουν την αγάπη και την αναγνώριση του κόσμου, αλλά και την υστεροφημία ότι ήταν ένας καλός άνθρωπος με σταθερές αξίες ζωής.  

Δημήτριος Σ. Προβάδος dprovados@yahoo.gr

Δευτέρα 9 Απριλίου 2012

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΝΤΙΝΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ


14 συν 1 τραγούδια σε μουσική του Ντίνου Χριστιανόπουλου με στίχους δικούς του τα 14 από αυτά και ένα σε ποίηση του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη , επανακυκλοφορούν αυτές τις μέρες (αφού πρόκειται για τραγούδια που γράφτηκαν το 1968-1969*) από τις εκδόσεις ΙΑΝΟΣ σε ένα βιβλίο-CD σχολιασμένο εικαστικά με τις ξυλογραφίες του Νίκου Νικολαΐδη, που περιέχει εκτός από το ηχητικό υλικό και τους στίχους των τραγουδιών.

Επηρεασμένος βαθύτατα ο Θεσσαλονικιός ποιητής από το ρεμπέτικο και τις μουσικές του Βασίλη Τσιτσάνη, μας χαρίζει σε αυτή τη ψηφιακή μουσική έκδοση 15 ερωτικά λαϊκά τραγούδια που ερμηνεύουν εξαιρετικά οι τραγουδιστές Δημήτρης Νικολούδης, Παναγιώτης Καραδημήτρης και ο φιλικά συμμετέχων Μανώλης Μητσιάς που ερμηνεύει ένα από τα τραγούδια του CD, το «Βαρδάρι».
Τραγούδια με την απλότητα και την αμεσότητα που πρέπει να έχει ένα λαϊκό τραγούδι, τόσο στο στίχο, όσο και στη μουσική και που απευθύνονται κατ’ ευθείαν στο συναίσθημα, αφού και η θεματολογία τους αφορά στους ερωτικούς καημούς του δημιουργού τους, που ταυτίζονται με τους ερωτικούς καημούς του κάθε ερωτευμένου ανθρώπου. Άμεσος και «σαρκικός» ερωτικός λόγος που διαφοροποιείται από τον πλατωνικό ερωτικό λόγο του ομότεχνού του Κωνσταντίνου Καβάφη.

*Η παρούσα δουλειά δεν είναι η μοναδική. Έχουν προηγηθεί οι δίσκοι , 1994 «Το αιώνιο παράπονο» από την εταιρεία «Ανατολή», με ερμηνευτές τους Δημήτρη Νικολούδη και Παναγιώτη Καραδημήτρη, 1997 «Με τέχνη και με πάθος» έκδοση «Μύλου» Θεσσαλονίκης με ερμηνευτές τους Δημήτρη Νικολούδη και Μανώλη Μητσιά, «Βαρδάρι κι Εγνατία» έκδοση της εταιρείας «Turangalila» με την Αριάδνη και τον Γιάννη Σπυρόπουλο(Οι δυο πρώτοι δίσκοι συμπεριλαμβάνονται σε αυτό το CD).

Ποιήματα και τραγούδια του Ντίνου Χριστιανόπουλου έχουν μελοποιήσει οι Διονύσης Σαββόπουλος, Σταύρος Κουγιουμτζής και Μάνος Χατζιδάκις. Οι μελοποιημένοι στίχοι του Ντίνου Χριστιανόπουλου εκδόθηκαν τρεις φορές σε βιβλίο.1981,1986και 1993, ενώ το 1984 κυκλοφόρησαν τα «Δώδεκα τραγούδια» με νότες και ξυλογραφίες του Νίκου Νικολαΐδη.

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΝΤΙΝΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ - ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ & ΜΕ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΜΕ ΠΑΘΟΣ
Ερμηνεύουν: Δημήτρης Νικολούδης, Παναγιώτης Καραδημήτρης,
φιλική συμμετοχή Μανώλης Μητσιάς

Ηχογράφηση - επεξεργασία ηχητικού Υλικού -ψηφιακή επεξεργασία: POLYTROPON
Χάραξη: Μάρκος Πετράκης ΑΒΕΕ
Κείμενο - επιμέλεια έκδοσης; Δημήτρης Νικολούδης
Ξυλογραφίες: Νίκος Νικολαΐδης
Καλλιτεχνικός σχεδιασμός: Ξενία Άποστολίδου
Φωτογραφία εξωφύλλου: Ανδρέας Σφυρίδης
Φωτογραφία οπισθόφυλλου: Γιάννης Λυκ;ίδης
Εκτύπωση: ΛΥΧΝΙΑ
Παραγωγός βιβλίου CD: IΑΝΟS - Ν. Καρατζάς
ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΚΛΟΣΗΣ: 583

© ΙΑΝΟS, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΜΑΡΤΙΟΣ 2012
© ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤ1ΑΝΟΙΙΟΥΛΟΣ
ISBN: 978-960-6882-64-7

Ένα βιβλίο-CD που αξίζει να ακούσετε και να το έχετε στην συλλογή σας.

Δημήτριος Σ. Προβάδος dprovados@yahoo.gr

IANOS, εκδόσεις
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Αριστοτέλους 7,ΤΚ 546 24
Τηλ: 2310 277 004 Fax: 2310 284 832 e-mail info@ianos.gr
ΑΘΗΝΑ Σταδίου 24,ΤΚ 105 64
Τηλ: 210 32 17 917 Fax; 210 32 17 686 e-mail info@ianos.gr

Παρασκευή 23 Μαρτίου 2012

ΤΙ ΤΑΧΑ

Είναι τα αστέρια σκοτεινά,
και το φεγγάρι μαύρο
έχεις το δάκρυ στη ματιά,
και το τραγούδι άδειο

πρόσμενες μέρες και χρονιές
να ‘ρθουν αλλιώς τα πράγματα
μα έρχονται μπόρες και βροχές
κι οι νύχτες φέρνουν κλάματα

Σου ‘μεινε δώρο και προικιό
μία θλιβερή ανάμνηση
σ’ αυτόν το δύσκολο καιρό
μία πληγή και μια άρνηση

Κάτι σπιτάκια χαμηλά
σ’ αυτόν τον τόπο το ξερό
θέλεις να φύγεις μακριά
μα το σοκάκι σου κλειστό

Τι ζήτησες απ τη ζωή,
τι τάχα να ποθούσες;
κι έμεινες μόνη και πονάς,
όπως σκυλί και αλυκτάς;

Ταξίδι δίχως προορισμό,
δίχως κορμί ή πυξίδα,
κι ένα φεγγάρι σκοτεινό
και γυρισμός στα ίδια.

Κρατάς ανάσες και φωνές,
ματιές, φιλιά και χάδια.
Είναι οι μέρες σου αδειανές
και τα όνειρα ρημάδια.

Προσμένεις τάχα ξαστεριές,
κι έχεις τα χέρια αντήλιο;
ή περιμένεις σκοτεινιές
και μέρες δίχως ήλιο;