Κάποια όνειρα που ξέχασες προσμένουν,
κάτι παλιοί αναστεναγμοί που μένουν,
κι ένα τραγούδι απ του Μίκη τα παλιά
και απ του Τσιτσάνη τη διπλοπενιά
Ήχοι που πέρασαν στον κόσμο και φωνές
και άδεις που απομείναν αγκαλιές,
σου σημαδεύουνε τις μέρες με φωτιά
που τρώει όπως σαράκι την καρδιά
Οι εξουσίες που
πουλήσαν τη ζωή σου
ανοίξανε τις πόρτες της αβύσσου
χαράξανε σημάδια
πίκρας και οργής
μη περιμένεις άλλους, μόνος θα σωθείς
Μη κλαις και μη στενάζεις με καημό,
μη δίνεις χώρο στον βαθύ αναστεναγμό
κράτα ψηλά και μάτια και καρδιά,
θα ξανανθίσει στην αυλή σου η Πασχαλιά
ΔΣΠ
