ΝΟΣΤΟΣ

Καράβια ταξιδεύουν μες στα μάτια σου
κι εγώ ναυτόπουλο χαμένο στην αγάπη
κρατάς το ίσο στα τραγούδια και στον έρωτα
κι εγώ βουλιάζω δίχως φάρο, δίχως χάρτη.

Μες στων ματιών σου το γαλάζιο μεσοπέλαγα
και στων ερώτων των χαμένων μες τη δίνη,
αφήνω πίσω και τα όνειρα που έκανα
και παραδίνομαι στο γέλιο σου που αφήνει,

ένα παράθυρο στη φρούδα την ελπίδα μου,
μια χαραμάδα να περάσει η αγάπη,
έρμαιο των κυμάτων και των πόθων μου,
στης αγκαλιάς σου να γυρίσω την Ιθάκη

Marinero

ΔΙΣΤΙΧΟ

'...των ερώτων τα θαύματα”

των ονείρων σπαράγματα

Marinero

ΕΙΚΟΝΑ

Το φλάουτο
έπλεκε τον ιστό του
με νότες μέσα στη νύχτα.
Ένα πουλί σπαρταρούσε
στα χέρια του κοριτσιού

Marinero

Μια νύχτα

Μια νύχτα - Στίχοι Δημήτριος Προβάδος - Μουσική Βασίλης Βαλαβάνης - Τραγούδι Βασίλης Βαλαβάνης, Αλεξία Μπερίσα

ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ

Μια νύχτα θα σε ψάξω στις σιωπές

Μια νύχτα θα γυρέψω το κορμί σου

Έτσι όπως θα βγαίνουν το πρωί

Τα βλέφαρα απ’ τον ύπνο της αβύσσου.

Μια νύχτα στο σκοτάδι θα κρυφτώ

Με τις σκιές θα κάνουμε παρέα

Κι όταν θα πέσει μεσονύχτι στις σκεπές

Θα ‘ρθω σαν άνεμος σαν όνειρο κι ιδέα

Μια νύχτα θα ‘ρθω να σ’ αγγίξω τρυφερά

Να σου θυμίσω τις στιγμές του έρωτα μας

Κι άμα θα θυμηθείς τις μέρες τις στιγμές

Θα επιστρέψουνε τα χρόνια τα παλιά μας.

Μια νύχτα δυο στιγμές κι ένα κορμί

Μετέωρο στην άκρη της γαλήνης

Με ένα χάδι τρυφερό κι ένα φιλί

Θα επιστρέψει απ’ τους δρόμους της σελήνης

Θα έρθω μια βραδιά

Θα Έρθω μια Βραδιά - Στίχοι Δημήτριος Προβάδος - Μουσική Βασίλης Βαλαβάνης - Τραγούδι Βασίλης Βαλαβάνης, Θόδωρος Ρούσκας

Θα έρθω μια βραδιά Θεσσαλονίκη

Θα έρθω μια βραδιά Θεσσαλονίκη

γυρίζοντας στα στέκια τα γνωστά

με μια κιθάρα κι ένα μπουζουκάκι

καντάδα να σου κάνω όπως παλιά

Θα πάω να τα πιω μες’ το Καπάνι

θα κάνω μια ζημιά που θ’ ακουστεί

και όταν με συλλάβουν πολισμάνοι

θα πω πως το ‘κανα για σε σκληρή

Γιατί μ’ αφήνεις να υποφέρω

και τον καημό να πνίγω στο πιοτό

Γιατί με κάνεις να σε θέλω

και σημασία δεν μου δίνεις τον φτωχό

ΘΕΛΩ

Θέλω να με ζεστάνεις με δυο χάδια
η Άνοιξη αργεί κι εγώ κρυώνω.

Θέλω να μου φωτίζεις τα σκοτάδια

στην αγκαλιά σου όταν ξαπλώνω

Θέλω να μ αγαπάς και να με θέλεις

να μη μπορείς να ζήσεις μακριά μου.

Θέλω στη μοναξιά να με γυρεύεις

και να αποζητάς την αγκαλιά μου

Θέλω για πάντα το φιλί σου,

την άνοιξη που κρύβει η ματιά σου.

Θέλω να ταξιδεύω στο κορμί σου

κι ας σβήνω μες την αγκαλιά σου

marinero

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ

Μια μέρα που χε συννεφιά

η βροχή ήταν κοντά

πήρα μια μοβ ομπρέλα

βόλτα βγήκα στην Καστέλα

και κοιτούσα τις κοπέλες

που κρατούσανε ομπρέλες

μα δεν έλεγε να βρέξει

ήλιος κόντευε να φέξει

μαγαζιά με καραμέλες

καφενεία με καρέκλες

γέροι, νέοι τριγυρνούσαν

τις ψιχάλες δε ψηφούσαν

ήταν σιγανή η βροχή

ήτανε και Κυριακή

ο κόσμος δε βιαζότανε

και ας ψιλοβρεχότανε

όμως βρήκα μία κοπέλα

και της δίνω την ομπρέλα

οι ομπρέλες δίναν χρώμα

μα στο λασπωμένο χώμα

κολλούσαν τα παπούτσια μου

βράχηκε και η μπλούζα μου

μα δεν έβρισκα ταξί

πήγα σπίτι μου παπί

πως κρυώνω δε βαστώ

ανεβάζω πυρετό

ασπιρίνες και ζεστά,

γιατροσόφια στη σειρά

γι αυτό πρέπει να προσέχω

την ομπρέλα μου να έχω