ΕΓΩ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΩ

Με αγάπες και με έρωτες

ζητάς να με γελάσεις,

μα σ΄ έχω πάρει μυρωδιά,

δεν θα με ξεγελάσεις.

Το σ΄αγαπώ κι αν μου το λες

δεν το εννοείς μικρό μου,

και με τα χίλια κόλπα σου,

βρήκα τον διάολό μου.

Όμως κατάλαβα νωρίς

τα κόλπα που μου κάνεις,

με τις γλυκιές σου τις ματιές,

ζητάς να με τρελάνεις.

Μα εγώ τραβώ το δρόμο μου

θύμα σου δεν θα πέσω,

κι όση αγάπη κι αν πουλάς,

εγώ δεν θα μπορέσω.

Marinero

Τραγουδάκι με φιλοπαίγμονα διάθεση , ίσως λαϊκότροπον, ίσως latin. Ό,τι σκοπό τέλος πάντων νομίζει ο συνθέτης.

ΦΟΒΟΣ

Φοβάσαι μήπως και χαθείς

σε δρόμους που δεν ξέρεις,

φοβάσαι μήπως στη ζωή

δεν θα τα καταφέρεις.

Φοβάσαι όλα τ΄ αύριο,

φοβάσαι την αγάπη,

φοβάσαι μήπως προδοθείς,

ταξίδι δίχως χάρτη.

Όμως ο φόβος σε κρατά

δεμένο στο κατάρτι,

κι αφήνεις να περνά η ζωή

δίχως πνοή και μάχη.

Όμως ο φόβος κραταιός

την ομορφιά σου κλέβει,

σ΄ αφήνει δίχως οπλισμό

και τη ζωή σου παίρνει.

Πάμε να βγούμε απ΄ τα στενά

να βγούμε στα λιβάδια,

το φόβο να πετάξουμε

και τα πηχτά σκοτάδια.

Marinero

Αυτό το στιχούργημα γράφτηκε με αφορμή το σημερινό άρθρο του Τάκη Θεοδωρόπουλου στην “Καθημερινή” 3 Μαρτίου 2017 “Φόβος για το σήμερα και το αύριο”

ΠΑΡΑΠΟΝΟ

Απόψε σου τραγούδησα

τον πόνο της καρδιάς μου

και μαραθήκαν τ΄ όνειρα,

τα δροσερά λουλούδια.

Απόψε μ΄ ένα μπαγλαμά,

μ΄ ένα πικρό τραγούδι

κι ένα ποτήρι με κρασί,

έπνιξα το σαράκι

και τον καημό του έρωτα,

που τρώει την ψυχή μου.

Που σκοτεινιάζει τις βραδιές

και κρύβει το φεγγάρι,

να μη με φέγγει όπως περνώ

απ΄ το παράθυρό σου,

μη και με δουν οι γείτονες

και σε κακολογήσουν.

Αχ έρωτά μου και καημέ

και της καρδιάς μου πόνε

πότε θα ρθείς σε μένανε

να σμίξουμε τα δυο μας.

Marinero

ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

https://soundcloud.com/marinero-4/cxcdezvmrb7g

ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ

Της ζωής το παραμύθι

θα στο πω απ΄ την αρχή:

το κουκί και το ρεβίθι,

κόκκινη κλωστή δεμένη...

της καρδιάς σου οι ανέμοι.

Της ζωής το παραμύθι

που μας λέγανε παιδιά,

άλλα τώρα έχει φέρει,

δεν δροσίζει το αγέρι

και μας καίει η φωτιά.

Της ζωής το παραμύθι

δεν θα βγει αληθινό

το σκοτάδι έχει τυλίξει

και ο φόβος έχει πνίξει

τον δικό μας ουρανό.

Της ζωής το παραμύθι

για να βγει αληθινό,

πρέπει πρώτα να ματώσεις,

στο σοκάκι να ιδρώσεις,

να γυρίσεις τον καιρό.

Marinero

Η ΑΓΑΠΗ ΘΑ ΜΑΣ ΔΕΝΕΙ

Πάμε να βρούμε μια γωνιά,

να είναι όλη δική μας,

να ζήσουμε εμείς οι δυο,

μ΄ αγάπη τη ζωή μας.

Πάμε να βρούμε ένα νησί,

μ΄ ολόλευκα τα σπίτια,

με παραλία αμμουδερή

να κάνουμε ξενύχτια.

Πάμε να βρούμε τη χαρά

στα μέτρα τα δικά μας,

να ζήσουμε τα όνειρα,

ναν' η ζωή δικιά μας.

Κι αν ίσως άδικος καιρός

και ενάντιοι ανέμοι,

πισωγυρίσουν το σκαρί,

η αγάπη θα μας δένει.

Marinero

ΣΕ ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΗΘΟΠΟΙΟ

Μες την ασπρόμαυρη εικόνα της οθόνης,

τα νιάτα, του κορμιού σου οι γραμμές,

τα όνειρα που έκανα θυμίζουν

ταινίες, που γυρίστηκαν στο χθες.

Με τα λυτά σου τα μαλλιά στ΄ αγέρι

και το χαμόγελό σου φωτεινό,

το κλάμα, ο πόνος σου κι οι ρόλοι

και το αστέρι σου στον ουρανό.

Ακόμα σε κοιτώ τις άδειες νύχτες

όταν στο σπίτι βασιλεύει η σιωπή,

η εικόνα σου γεμίζει τις στιγμές μου,

κάνει τη μοναξιά μου υποφερτή.

Marinero