ΜΕΝΕΙΣ ΜΟΝΑΧΗ

Μένεις μονάχη σ΄ έναν κόσμο εχθρικό

χωρίς μια στάλα απ΄ το χαμόγελό του.

Μένεις στην άκρη κι όλο χάνεις ουρανό

αχ, τι ζητάς μου λες από έναν κόσμο που δεν κατέχεις;

μένεις μονάχη και αγκαλιάζεις το κενό

χωρίς το χέρι του να σ΄ αγκαλιάζει.

Μένεις στο δάκρυ, στον δύσκολο καιρό,

αχ, τι ζητάς μου λες, από του μαύρου γκρεμού την άκρη;

άδειος ο κόσμος σου μοιάζει με φυλακή,

χωρίς το χάδι του, χωρίς ένα φιλί του.

Είναι ο κόσμος σου σκληρός κι αβάστακτος,,

άδεια τα χέρια σου με δίχως το κορμί του.

Marinero

Τραγούδι θρήνος μοναξιάς σε ρυθμό Tango (2/4 ή 4/4)

ΜΟΝΑΞΙΑ

Ανεμοβρόχι στις σκεπές

και στα στενά σκοτάδι

μήτε ένα φως παρηγοριά

να φέξει αυτό το βράδυ.

Βαρύς χειμώνας κι ερημιά

και μοναξιά και πόνος

μόνος γυρίζει στα κλεφτά

και σταματά ο χρόνος.

Ούτε χαμόγελο ζεστό

στης μοναξιάς τον τοίχο

ούτε τραγούδι να βαστά

στην ανθρωπιά το ίσο.

Μόνο σκοτάδι κι ερημιά

κι ο φάρος ξεχασμένος,

δεν φέγγει την πορεία του

και περπατάει χαμένος.

Marinero

Στιχούργημα με πολύ πόνο και θλίψη, όχι όμως μελό, που περιγράφει μια κατάσταση, όχι απαραίτητα συγκεκριμένη, χωρίς να καταφεύγει σε χαζούς συναισθηματισμούς.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Απόψε θα σε πάω ένα ταξίδι

μ΄ ένα τραγούδι και με ένα ποτηράκι,

απόψε θα ανθίσει σαν λουλούδι

η αγάπη και θα σβήσει το μεράκι.

Πάμε τούτη τη νύχτα παραλία

ν΄ ακούσουμε του φλοίσβου τη χαρά,

πάμε να δούμε το φεγγάρι, τη μαγεία,

ν΄ ανάψουν τ΄ άστρα στα δικά μας τα φιλιά.

Απόψε θα σε πάω ένα ταξίδι

μέσα στου πελάγου την αγκαλιά,

μόνη θ΄ αφήσουμε τη βάρκα να μας πάει

ίσαμε του ονείρου τα σκαλιά.

Πάμε τούτη τη νύχτα στ΄ όνειρό μας

να βρούμε της αγάπης την φωτιά,

να κάψουμε σ΄ αυτήν ό,τι βαραίνει

κι ελεύθεροι να δούμε ξαστεριά.

Marinero

Τραγούδι πρόσκληση - παράκληση ερωτευμένης ψυχής προς το αντικείμενο του πόθου της. Λαϊκό, έντεχνο, Latin, Tango ή ό,τι θέλει αυτός που θα του βάλει τη μουσική.

ΕΛΠΙΔΑ

Σε μια στιγμή,

πικρή στιγμή,

που ο θάνατος γυρεύει

όλα αυτά που του έταξαν,

τους νέους και τις νέες,

απ΄ του πολέμου τη φωτιά

κι απ΄ του χαμού τα χέρια,

κράτησε την ελπίδα σου

για τη ζωή που θα ΄ρθει

και για τ΄ αγέννητα παιδιά

που θα φανούν στον κόσμο.

Marinero

ΤΑ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΑ ΟΝΕΙΡΑ

Τα όνειρα της Κυριακής

σβήνουνε τη Δευτέρα

και μένει μόνη η καρδιά

όταν αρχίζει η μέρα.

Τα όνειρα της Κυριακής

θυμίζουν κάποιο τάμα

όταν μονάχη/ος σου ξυπνάς

κι η μοναξιά αντάμα.

Τα όνειρα της Κυριακής,

η θλίψη της Δευτέρας,

ίσαμε να ΄ρθει η βραδιά

ν΄ ανάψουνε τ΄ αστέρια.

Ίσαμε τ΄ άλλο πρωϊνό

να σβήσουνε τ΄ αστέρια,

της μέρας ο περαστικός

να πει μια καλημέρα.

Marinero

ΣΕΜΙΡΑΜΙΣ

Σεμίραμις, Σεμίραμις

από την Ασσυρία,

που είναι τα παλάτια σου

κι όλα τα μεγαλεία;

σκόνη τα έκανε ο καιρός

κι ο πανδαμάτωρ χρόνος,

κι απόμειναν ερείπια

και πέτρες συν τω χρόνω.

Σεμίραμις, Σεμίραμις

τα κόκκινά σου χείλια,

γίνανε σκόνη και σποδός

τα μάτια και τα φρύδια,

που ο έρωτας τα ζήλευε

κι ήθελε να τα πάρει,

απόμειναν ανάμνηση,

πληγή απ΄ το φεγγάρι.

Έτσι χλωμό όπως φαίνεται

μέσα από τα νέφη,

να φέγγει μες τη σιγαλιά

το νου μου και τη σκέψη

και να θυμάμαι τη μορφή

την θεία που αγαπούσα

και στην Θεά θυσίαζα

κι όλο σου τραγουδούσα.

Σεμίραμις, Σεμίραμις,

Αστάρτη και Θεά μου,

κάνε να φέγγει τη νυχτιά,

να ΄ναι παρηγοριά μου.

Marinero

Ασμάτιο περιπαθές και αρχαιολατρικό, άμα και διεθνιστικό.

ΕΓΩ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΩ

Με αγάπες και με έρωτες

ζητάς να με γελάσεις,

μα σ΄ έχω πάρει μυρωδιά,

δεν θα με ξεγελάσεις.

Το σ΄αγαπώ κι αν μου το λες

δεν το εννοείς μικρό μου,

και με τα χίλια κόλπα σου,

βρήκα τον διάολό μου.

Όμως κατάλαβα νωρίς

τα κόλπα που μου κάνεις,

με τις γλυκιές σου τις ματιές,

ζητάς να με τρελάνεις.

Μα εγώ τραβώ το δρόμο μου

θύμα σου δεν θα πέσω,

κι όση αγάπη κι αν πουλάς,

εγώ δεν θα μπορέσω.

Marinero

Τραγουδάκι με φιλοπαίγμονα διάθεση , ίσως λαϊκότροπον, ίσως latin. Ό,τι σκοπό τέλος πάντων νομίζει ο συνθέτης.