ΜΙΑ ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ

Μια καληνύχτα θα σου πω

κι ύστερα φύγε,

όπως σκιά όταν νυχτώνει

κι η σιωπή

αφήνει μόνο τις ανάσες

να μιλήσουν,

ύστερα φύγε και μην έρθεις

το πρωΐ.

Είναι τα λόγια περιττά

και η σιωπή μας

λέει περισσότερα με στόματα

κλειστά.

Μένει μονάχα ένα χνάρι

από το χάδι

και λίγο κόκκινο στο στόμα

απ΄ τα φιλιά.

Μια καληνύχτα θα σου πω

κι ύστερα χάσου,

μέσα στου χρόνου τη ροή

και το κενό,

άφησε μόνο λίγο αέρα

απ΄ την πνοή σου

και το σημάδι του κορμιού σου

στο κενό.

Marinero

Ο ΟΛΙΓΑΡΧΗΣ

Απ΄ την Ρωσία έφτασα

Πόντιος δηλωμένος,

φίλος του Πούτιν κολλητός

μάγκας και ματσωμένος.

Ξενοδοχείο αγόρασα,

τον τιμημένο ΠΑΟΚ,

Πρόεδρος είμαι ισχυρός

κι ό,τι γουστάρω κάνω.

Αγόρασα του λιμανιού

το ένα δέκατο πέμπτο,

και την ΣΕΚΑΠ αγόρασα

και τον “Λαμπράκη” φερ τον.

Θα γίνω και πολιτικός,

όταν θα μάθω γλώσσα,

μα μέχρι τότε φίλοι μου,

ας κάνω και την κλώσα.

Έχω όμως άποψη τρανή

για Τσίπρα, Μητσοτάκη,

τον πρώτο τον ακολουθώ,

ο άλλος ειν΄ γατάκι.

Ο πρώτος μου εχάρισε,

λεφτά με το τσουβάλι,

γι αυτό κι εγώ τον βοηθώ

την εξουσία να πάρει.

Ο δεύτερος που μου κολλάει

και όλο με στριμώχνει,

πρωθυπουργία δεν θα δει,

ο χρόνος του τελειώνει.

Γιατί ολιγάρχης είμαι εγώ,

δεν είναι διόλου αστείο

κι αν δεν με πιστεύετε,

ρωτήστε και τον θείο,

αυτόν που τώρα κυβερνά

την πρώην Σοβιετία,

κι έχει τα ρούβλια με ουρά,

έχει και εξουσία.

Γι αυτό και με ξαμόλησε

σε τούτη την Ελλάδα,

που ο λαός της κάνει κρα

για λίγη φασολάδα.

Είναι ευκαιρία τώρα δα

που τα λεφτά τελειώνουν

να αγοράσω μπιρ-παρά

όλη τη Βόρεια Ελλάδα.

Κι ας τους χαζούς του ΣΥΡΙΖΑ

να λεν για επενδύσεις,

θα ρθει κι αυτών η ώρα τους,

όταν θα χω γενεί τρανός,

μήτε στο δρόμο θα τους δεις

μήτε θα απαντήσεις.

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 1936

Την πρώτη Μάη έφυγες

την πρώτη Μάη εχάθεις

και χάθηκε η Άνοιξη,

χάθηκαν τα λουλούδια

κι έμεινε μόνο ένας λεκές

στης Άνοιξης το βλέμμα,

κόκκινος απ΄ το αίμα σου

κι από τις παπαρούνες.

Marinero

ΧΘΕΣ ΒΡΑΔΥ

Χθες βράδυ αναμετρήθηκα με μένα,

και σκέφτηκα αυτά που χουν περάσει,

αγάπες και καημοί του παρελθόντος,

που πέρασαν και με χουνε διδάξει.

Όμως αυτά που γίναν δεν αλλάζουν,

τα περασμένα, μένουν περασμένα,

έχουν περάσει μέρες, μήνες, χρόνια

κι εγώ συνήθισα χωρίς εσένα.

Δεν με αγγίζουν πια τα δάκρυά σου

κι η μεταμέλειά σου δεν μ αγγίζει,

ούτε και το στερνό σου γράμμα φτάνει,

για να σου δείξω λίγη καλοσύνη.

Έχω περάσει σ άλλη φάση, άλλη αγάπη,

τώρα περνώ τις μέρες μου ωραία,

δεν θέλω τίποτα ν ακούσω από σένα,

και σβήνω μονοκοντυλιά τα περασμένα.

Marinero

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

Περνάς τις ώρες μοναχή σου και ζητάς,

τα χρόνια τα παλιά σου να γυρίσουν

ζητάς εκείνες τις λαχτάρες της καρδιάς

και τα όνειρά σου πριν τα λησμονήσουν

και τα ξεχάσουν οι αγάπες οι παλιές.

Κοιτάς φωτογραφίες που ο καιρός

έχει από χρόνια τώρα ξεθωριάσει

και πρόσωπα που αφήσαν χαρακιά

και στην καρδιά σου άσβηστο σημάδι.

Περνάς τις ώρες μοναχή σου και ζητάς,

φιλιά και όρκους και λόγια ξεχασμένα.

Κρατάς σφιχτά τις αναμνήσεις της χαράς,

που σε κρατούν δεμένη με τα περασμένα

και όλο ματώνεις της πληγής τη χαρακιά.

Marinero

* Μπορεί να αλλάξει και σε πρώτο πρόσωπο

ΘΑ ΜΕΤΑΝΙΩΣΕΙΣ

Της αμαρτίας το στρατί

το πήρες ένα βράδυ

και τράβηξες για του χαμού

το εύκολο μονοπάτι.

Έφυγες απ΄ το σπίτι μας

και πας για το χαμό σου,

ξένα κρεβάτια σε κρατούν

και το κορμί σου έχουν,

ξένοι που γεύονται φιλιά

απ΄ το γλυκό σου στόμα.

Άφησες την αγάπη μου

στην άκρη, στα σκουπίδια

και τράβηξες να βρεις χαρά

σε ξένες αγκαλιές.

Μα θα ρθει κάποτε η στιγμή

πικρά να μετανιώσεις

και να ζητάς συγχώρεση

και πίσω να γυρίσεις.

Όμως θα είναι πια αργά,

άλλη θα βρω αγάπη

και θα απομείνεις μοναχή

να κλαις μετανιωμένη.

Marinero

ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΣ

Της θάλασσας με πνίγει ο καημός

τις νύχτες όταν μένω μοναχός μου,

όταν τα βράδια αγριεύει ο καιρός

και βλέπω τη μορφή σου στο ποτό μου.

Λέω δεν μπορεί, θα έρθει μια στιγμή,

που θα βρεθούμε αγκαλιά στο περιγιάλι.

Λέω δεν μπορεί, θα έρθει μια στιγμή,

να σμίξουμε κι οι δυο μας πάλι.

Της νύχτες περιμένω να φανείς,

να ρθεις σαν αστραπή να με φωτίσεις

κι ύστερα φύγε πάλι κι ας χαθείς,

αφού αρνήσαι την ζωή μου να γεμίσεις

Marinero