ΑΠΟΨΕ

Απόψε σε θυμήθηκα

κι ήταν σαν καλοκαίρι,

με τα γαλάζια μάτια σου

και της αυγής το χρώμα,

τα κόκκινα τα χείλια σου,

της ηδονής ποτήρια.

Απόψε σε θυμήθηκα

κι ας πέρασαν τα χρόνια,

που έφυγες για μακριά,

στου επέκεινα τα μέρη,

και σβήστηκε η ανάσα σου,

μαράθηκαν τα χείλη.

Απόψε σε θυμήθηκα,

μικρό μου χελιδόνι,

και φάνηκε η κάμαρα

άδεια χωρίς εσένα

και η ζωή μου μισερή,

δίχως σου στο πλευρό μου.

Marinero

ΚΡΑΤΟΥΣΑ

Κρατούσα την ανάσα μου

στην πρώτη επαφή μας,

να μην τρομάξουν τα φιλιά

και φύγουν χελιδόνια.

Κρατούσα και τους όρκους μου

να μη τους ξεστομίσω

και φοβηθούν τις λέξεις μου

και φύγουν οι στιγμές μας.

Έφυγες κι είναι οι στιγμές

άδειες χωρίς εσένα,

έφυγες όπως τα πουλιά

για ουρανούς του Νότου.

Αχ χελιδόνι μου μικρό,

κορίτσι της καρδιάς μου,

κι αν είσαι τώρα μακριά

με φτάνει η θύμησή σου.

Marinero

ΠΑΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ

Πάμε να βρούμε κάτι φίλους ξεχασμένους,

που χει σκεπάσει η ομίχλη από καιρό,

δεν τους θυμάται, παρά μόνο ο αγέρας

φέρνει τις νύχτες το δικό τους το λυγμό.

Πάμε να βρούμε κάτι φίλους που χουν φύγει

κι έχουν κονάκι και μονιά στη λησμονιά,

δεν τους σκεπάζει η αγάπη και η μνήμη

και τριγυρνούν τις νύχτες, άγρια στοιχειά.

Είναι της λήθης τα παιδιά, τα ξεχασμένα,

είναι της μνήμης οι απόκληροι καρποί,

δεν τους θυμάται παρά η μάνα που τους γέννα,

και μένουν μόνοι, ξεχασμένοι στη σιωπή.

Marinero

ΒΡΟΧΗ

Απόψε βρέχει κι η σκεπή

λέει τραγούδι της βροχής,

για την δική σου απουσία

και τη δική μου μοναξιά.

Τώρα που γύρισαν τα κρύα

και είναι όλα σκοτεινά,

λείπει η δική σου η ματιά

που μου κρατούσε ζεστασιά,

στο κρύο και την παγωνιά.

Απόψε βρέχει κι ο ουρανός

συννεφιασμένος, βροχερός,

κρατά σε μένα συντροφιά

και στης καρδιάς τη σκοτεινιά.

Marinero

ΚΛΕΙΣΕ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΤΗ ΧΑΡΑ

Έρωτας χτύπησε την πόρτα σου απόψε

κι ήταν σα να γεννήθηκες ξανά.

Έρωτας και δυο μάτια ίδια φεγγάρια

που ήρθαν και φωτίσαν την καρδιά.

Άφησες πίσω το σκοτάδι και τη θλίψη

και γέμισαν τα βράδια σου χαρά.

Άφησες τη ζωή να σε τυλίξει

και δύο χέρια που σε τράβηξαν μακριά.

Απόψε που γεννήθηκε η αγάπη,

απόψε που γεννήθηκες ξανά,

κλείσε την πόρτα στον πόνο και το δάκρυ

κλείσε το μάτι στη ζωή και τη χαρά.

,Marinero

ΕΡΩΤΙΚΟ

Ξεσπάει όπως ποτάμι

σε πέτρες και σε βράχια

ο πόθος μου για σένα,

επάνω στο κορμί σου.

Χάνεται τότε ο κόσμος,

οι νύχτες και οι ώρες

και χύνονται τ΄ αστέρια

στα ξέπλεκα μαλλιά.

Όταν τα θεία βράδια

Μαινάδα μεθυσμένη,

απ΄το κρασί του πόθου

δίνεσαι ερωτικά.

Κι είναι τα δυο σου μάτια

που σβήνουν τα δικά μου

σα λίμνες, σα λιμάνια,

και χάνομαι σ΄ αυτά.

Marinero

ΙΣΩΣ (ΕΛΠΙΔΑ)

Ίσως κρατήσω γι αύριο αυτό το χαμόγελο.

Ίσως φωτίζουν τις νύχτες μου το λευκό των δοντιών σου

και η λάμψη που κρύβαν τα μάτια σου.

Ίσως αύριο, όλα τούτα να είναι ανάμνηση

και να μη φτάνουν να καλύψουν τις ανάγκες μου.

Ίσως. Όμως εγώ ελπίζω πως φτάνουν.

Marinero