«ΕΞΩΣΥΣΤΗΜΙΚΟΣ» ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ

Η τέχνη μου στα χέρια σας

Και στην υπηρεσία σας

Καλέ μου Κυβερνήτη,

Πιστός στο κόμμα, ό,τι πει

Εγώ θε να το κάνω.

Τραγούδια θες για το λαό,

Τραγούδια για αγάπη,

Τραγούδια για επανάσταση

Που σπάζει αλυσίδες;

Προσμένω ένα λόγο σου

Και μια διαταγή σου,

Όμως κι εσύ κανόνισε

Να έχω δισκογραφία

Και συναυλίες αρκετές

Να τα οικονομάω

Και από εμένα ό,τι θες

Πιστός σου στρατιώτης.

Μα όμως πρόσεξε καλά

Να μην με εγκαταλείψεις,

Γιατί αλλάζω το βιολί

Και γίνομαι αντάρτης

Και δεν αφήνω να τα πουν

Αυτά που έχω γράψει,

Γιατί σηκώνω αντάρτικο

Το σύστημα να σβήσω.

Όταν με τάϊζε καλά

Εγώ το υπηρετούσα,

Μα τώρα που με άφησε

Σηκώνω μπαϊράκι.

Marinero

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ

Απόψε ονειρεύτηκα

Πως ήμουν στην Ιθάκη,

Στο πατρικό το σπίτι μου,

Ξανά στη γειτονιά μου,

Που παίζαμε με τα παιδιά

Αμάδες και ξυλίκι

Και μπάλα στην αλάνα.

Και φώναζε η μάνα μου

Σαν γύρναγα το βράδυ

Με ξεσκισμένα γόνατα,

Με ρούχα λερωμένα

Και με έδερνε ο πατέρας μου

Σαν γύριζε στο σπίτι.

Μεγάλωσα, παντρεύτηκα

Κι έκανα γιο δικό μου.

Κάνει τα ίδια με εμέ,

Κοπάνα απ το σχολείο

Και ξημερονυχτώνεται,

Στους δρόμους, στις αλάνες.

Αχ πόσο το πεθύμησα

Να τον ιδώ λιγάκι,

Να τον χαϊδέψω πατρικά

Και να του πω δυο λόγια

Την μάνα του να αγαπά

Και να μην την πικραίνει

Γιατί είναι δύσκολο πολύ

Να μένει μοναχή της,

Να μεγαλώνει ένα παιδί

Και να κρατά ένα σπίτι.

Marinero

Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΗΣ ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ

Έχει νυχτώσει απ’ ώρα

κι ανάψανε τα φώτα,

μα δεν φωτίζουν την καρδιά

που έχει πάντα σκοτεινιά.

Γιατί έφυγες από καιρό,

νύχτα πριν έρθει πρωϊνό

κι έμεινε μόνη η χαρά

κι έγινε πάντα συννεφιά.

Τώρα στους δρόμους περπατώ,

λίγη χαρά αναζητώ

και λίγο φως να φέξει

και η καρδιά να αντέξει.

Να αντέξει αυτή τη σκοτεινιά

κι ίσως να έρθει η χαρά,

όταν ψηλά στον ουρανό

φανεί σημάδι φωτεινό.

Αχ και να ακούσω μια βραδιά,

στα σκαλοπάτια τα πλατιά,

τον ήχο των βημάτων σου

και την αναπνοή σου,

αχ να βρεθώ μαζί σου

και στα ψηλά τα δώματα

μέσα στην αγκαλιά σου,

να ‘μαι πάλι δικιά σου.

Έλα ακριβέ και δεν βαστώ

Να πολεμήσω το κακό,

Τους άθλιους μνηστήρες,

που καταλύουν ό,τι είχες,

που θέλουν την Πατρίδα σου,

να αρπάξουν την γυναίκα σου

και το βασίλειό σου

και απειλούν το γιο σου.

Έλα ξανά στο σπιτικό

Έλα κι εγώ σε καρτερώ

Κι υφαίνω το πανί μου

Ως να βρεθώ μαζί σου.

Marinero