Καταναλωτής παραισθήσεων, παραγωγός αισθημάτων,
ταξιδιών εραστής
και μύστης του αιθέρα.
Στέκεις στης αγωνίας τα ρείθρα
και αγναντεύεις την θάλασσα,
τ’ άσπρο κουφάρι του καραβιού,
την κίτρινη τσιμινιέρα με το σινιάλο
τον άνω θρώσκοντα καπνό.
Σημαδεύεις του ορίζοντα τη γραμμή
τέμνοντας κάθετα το όνειρό σου.
Σαν πεταλίδα, σαν όστρακο
στου βράχου τη στερεότητα,
ριζωμένος, την ματιά κατευθύνεις
στην ονειρική πατρίδα του πόθου σου
και προσμένεις του κάκου
τα θαλάσσια ξύλα του Ομήρου
να σε φέρουν ξανά
στις ακτές της Ιωνίας
κι από εκεί πεζοπορώντας,
στην ενδοχώρα να βρεις
του Ξενοφώντα τους μύριους,
ή του Αγαμέμνονα τους Αχαιούς,
που τραβούν σαν κι εσένα
να βρουν τα όνειρά τους ή την Ελένη
Marinero
