Δρόμοι ανοικτοί, δρόμοι στης θάλασσας την πλάτη,
δρόμοι του ανέμου, των ρευμάτων ατραποί,
του ταξιδιού διάρκεια και σύννεφα λευκά
στου ουρανού την γαλανή απεραντοσύνη,
αίμα αρμυρό του Ποσειδώνα, Τρίτωνες,
του ναύτη επιθυμία για στεριά και λιμάνι,
νόστε για την πατρίδα, του ταξιδιού επιθυμία,
κεριά στα μανουάλια των Αγίων και χοές,
κάντε να γίνουν των Ναυτικών οι στράτες ασφαλείς
και η αγκαλιά των οικείων τους λιμάνι.
Γένοιτο
Marinero
Φεύγουν οι φίλοι
τους παίρνει τ’ αγέρι
σαν φύλλα ξερά.
Τους παίρνουν τα σύννεφα
που διαβαίνουν αδιάφορα
για τις δικές μας ελπίδες.
Η επερχόμενη βροχή
μπορεί να μοιάζει με δάκρυα
όμως πίσω δε θα τους φέρει.
Αυτό που θα μείνει απ αυτούς
είναι μονάχα η μνήμη των ζωντανών
και οι κιτρινισμένες φωτογραφίες τους.
Marinero
Στον καφενέ το δειλινό,
καθίσαμε για ώρες,
μ’ ένα καφέ ελληνικό
και κάνα δυο τσιγάρα
και είπαμε για τα παλιά
τα χρόνια που περάσαν
και γέμισε ο ουρανός
με μνήμες και εικόνες.
Μία μικρή μελαχρινή
και μια γαλανομάτα,
δυο τρεις ακόμα όμορφες,
μπουνάτσες, τρικυμίες,
έρωτες, γλέντια και γιορτές,
μα ύστερα ξεχαστήκαν
κι έπεσε αργά μία σιωπή,
ως έπεφτε η νύχτα
κι αμίλητοι χωρίσαμε,
καθένας στα δικά του.
Marinero
