ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ

Εκεί που έγραφα στο pc μου ήρθε η έμπνευση και σκάρωσα τέσσερις μαντινάδες. Την αφορμή μου έδωσε ο φίλος Νίκος Μακρυνάκης. Η πρώτη γράφτηκε γι αυτόν.

Η νοσταλγία είναι θεριό
και τρώει τα σωθικά σου
μακριά από τον τόπο σου
και κλαίει η καρδιά σου

Με μια ματιά σου χάνομαι

με μια ματιά σου σβήνω,

μ αν δε μου ρίξεις μια ματιά

θεέ μου τι θ΄ απογίνω;

Όντες περνάς απ το στενό

η ομορφιά προβαίνει

μ αν κάνω μέρες να σε δω

ο κόσμος ασχημαίνει

Μικρό μου το κορμάκι σου

ίσια λαμπάδα μοιάζει

κι όταν περνάς και το λυγάς

σε πειρασμό με βάζει

Είναι η πατρίδα της καρδιάς

η πιο μεγάλη χώρα

μαζί σου όταν την κουβαλάς

μη σκιάζεσαι ,προχώρα

γιατί η πατρίδα της καρδιάς

όσο μαζί την έχεις,

δε σταματάς στα δύσκολα

και τ άδικο αντέχεις.

Ίσως μια μέρα η μουσική

να ντύσει τα στιχάκια

κι ένα δοξάρι χαρωπό

να διώξει τα φαρμάκια

μα αν πάλι η ώρια μουσική

δεν τα καταδεχθεί

ας μείνουνε μες την καρδιά

σαν το γυμνό σπαθί

για να χτυπούν στο χτύπο της,

να λάμπουν σαν αστέρια,

κι όπου το άδικο απαντούν

να κόβουν σα μαχαίρια

Marinero

ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕΙ Ο ΑΝΕΜΟΣ;

Ο άνεμος είναι αλήτης

πηγαίνει όπου του γουστάρει,

για τις δικές σου αγωνίες

ούτε του καίγεται καρφί.

Θέλει πηγαίνει στα πελάγη,

θέλει απ τα βουνά πετιέται,

θέλει φουσκώνει τα πανιά σου,

θέλει δε βγαίνει απ τον ασκό.

Πρόσεχε μόνο κοριτσάκι

μη σου σηκώσει το φουστάνι,

πρόσεχε μόνο κοριτσάκι

μη το φουσκώσει σαν πανάκι,

και σε τραβήξει σαν βαρκάκι

στου έρωτα την αγκαλιά.

Marinero

ΑΠΟΨΕ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Απόψε θα μπαρκάρω στα τραγούδια

με ένα μεράκι για τη Φραγκοσυριανή,

με ένα τραγούδι καμηλιέρικο Τσιτσάνη,

κι ένα ταξίμι του Ζαμπέτα ως την αυγή.

Απόψε θα γυρίσω στα πελάγη

εκεί που με πηγαίνει η καρδιά

κι αν με το κύμα έρθει η φωνή σου,

θα είναι όπως να μου τραγουδά,

τραγούδια του καημού του μισεμού,

τραγούδια του άδικου καιρού,

τραγούδια που μιλάνε στην καρδιά,

τραγούδια που με πάνε μακριά.

Απόψε τα τραγούδια θα μου κάνουν

παρέα στα ταξίδια του μυαλού,

απόψε τα τραγούδια θα γιατρέψουν

τον πόνο του αποχωρισμού.

Marinero

ΙΣΩΣ

Απόψε θα βουλιάξω στην αγάπη

και στων ματιών σου τη φωτιά

που με ζεσταίνει,

απόψε θα ντυθώ με τα φιλιά σου

και τ' άλικο των δυο χειλιών σου

που με δένει,

με του έρωτα τ' αδιόρατα δεσμά

και μ΄ όνειρα που με τραβάν

στο πουθενά.

Ίσως τα βέλη που μου καίνε την καρδιά
 να αστοχήσουν και να βρούνε την καρδιά σου

και του Ίμερου τα άσπαστα σχοινιά

να σε δεσμεύσουν να μην φεύγεις μακριά μου

Marinero

ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΝΑ ΦΥΣΗΞΕΙ

Σκέψου να φύσαγε ένα αγέρι

να παρασύρει όλα τα σάπια,

να καθαρίσει η ζωή μας

απ όλα αυτά τα κατακάθια

που αφήνουνε χωρίς δουλειά

και στέλνουνε στη ξενιτιά

τα καλύτερα παιδιά

Σκέψου να φύσαγε Βαρδάρης

και άνεμος αποβροχάρης

και πριν με τα στραβά τα πάρεις,

να καθαρίσει τη ζωή μας

απ΄ όλα τα έργα τα κακά

που μας γυρίζουνε στα πίσω

και δεν πηγαίνουμε μπροστά

Μα δεν φυσάει ούτε αέρας,

ούτε του Πάνα η φλογέρα

να καθαρίσει τη ζωή μας

ακούγεται από μακριά.

Γι αυτό μόνοι ας σηκωθούμε

και μόνοι ας λευτερωθούμε

απ τη σαπίλα που μας ζώνει

και μας τραβάει στα βαθιά.

Marinero

ΣΤΗΝ ΕΔΕΣΣΑ ΣΤΟΝ ΠΟΤΑΜΟ

(Λαϊκότροπο άσμα)

Στον ποταμό στην Έδεσσα

θα ρίξω τα φιλιά σου,

τους όρκους και τα χάδια σου,

την άπονη καρδιά σου.

Θα βρω καινούριο έρωτα

μαζί του να με πάρει

και μια καινούρια αγκαλιά

τον πόνο μου να γιάνει.

Στην Έδεσσα στον ποταμό,

δίπλα στον καταρράκτη

και στο Βαρόσι στα στενά

θα βρω καινούρια αγάπη.

Γιατί είσαι άστατη πολύ

και αφήνεις την καρδιά σου

να παίζει με τον έρωτα,

σκορπίζεις τα φιλιά σου

Marinero

ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΟΥΤΟΠΙΑΣ

Ένα τραγούδι θα σου πω

κι εσύ φτερά θ ανοίξεις

για να πετάξεις μακριά

από αυτή την πόλη

που χει σταθεί  πα στο γκρεμό

κι είν΄ έτοιμη να πέσει,

να παρασύρει στο χαμό

σπίτια μαζί κι ανθρώπους.

Θα πας τ΄ αψήλου και απέ

θα βγεις σε άλλον τόπο

που χει τα σπίτια χαμηλά,

που χει νερά και κήπους,

χαρούμενα που χει παιδιά

και γελαστούς ανθρώπους.

Πόλη της φαντασίας σου

και πόλη των ονείρων,

πόλη που φτιάξαμε μαζί,

πόλη της ουτοπίας .

Κι αν βρεις συντρόφους στη χαρά,

συντρόφους στον αγώνα,

τότε θα γίνει η πόλη μας

αληθινή στον κόσμο.

Marinero