ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΕΝΟΣ ΝΑΥΤΗ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ.

Μ ένα καράβι, δυο ευχές

έφυγες για ταξίδι,

μ ένα τραγούδι, δυο πενιές

κι ένα πικρό ταξίμι.

Άραγε να σε φτάσανε

οι ευχές μου, τα τραγούδια;

άραγε να σε φύλαξαν

στην σκύλα την πανούργα;

που προσπαθεί τα νιάτα σου

να πάρει, να τα κλέψει

και με τσαλίμια ερωτικά

η Κίρκη να τα δρέψει;

μην τάχα ο καπετάνιος σου,

ο πονηρός Δυσσέας

μπορέσει το σκαφίδι του

κι όλο το πλήρωμά του,

να το γυρίσει σπίτι του,

να ιδεί τη φαμελιά του

ή μήπως άλλη η θέληση

είναι του Γεωσείστη

και το καράβι αύτανδρο

στην άβυσσο βυθίσει;

σε περιμένω γιόκα μου

πίσω στο σπιτικό μου,

για να γεμίσει η αγκαλιά

το σώμα τ ακριβό μου.

Στον Ποσειδώνα το Θεό

τάζω και ξανατάζω

θυσίες, τζοβαϊρικά

κι όλο παρακαλάω,

στο σπίτι σου το πατρικό

γρήγορα να γυρίσεις

να ιδώ εγγόνια και χαρά

τα μάτια πριν μου κλείσεις

Marinero

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΙ

Είναι γιατί,

τα ξέχασες τα λόγια τα μεγάλα,

το δίκιο του λαού, και άλλα τέτοια.

Τώρα έχεις γίνει εξουσία και μεγάλος,

με Υπουργούς, και Γραμματείς, στα Υπουργεία, Φαρισαίος.

Τώρα με λιμουζίνα τριγυρνάς και με φρουρά

κι από αγωνιστής, κατάντησες πολιτικάντης.

Marinero


*Αφιερωμένο στον Α. Τσίπρα και στους Υπουργούς του, με αφορμή το άρθρο του Γ. Καραμπελιά στη “Ρήξη” της Δευτέρας 3 Οκτωβρίου 2016 “ Η ΣΑΓΉΝΗ ΤΟΥ ΝΕΑΡΟΎ ΑΠΑΤΕΏΝΑ”

 http://ardin-rixi.gr/archives/200156

ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Απόψε ένα τραγούδι στο σκοτάδι

που ταξιδεύει με του κύματος τον ήχο,

σεφαραδίτικο τραγούδι, που πηγαίνει

απ τις ακτές της Ισπανίας, Σαλονίκη.

Με μια κιθάρα και φωνή από βελούδο

κι ένα λυγμό, στο ρυθμό της νοσταλγίας,

σεφαραδίτικο τραγούδι για δυο μάτια

σαν αναμμένα κάρβουνα που καίνε.

Τραγούδι απόψε θα μου φέρει ο αγέρας,,

τον ήχο της φωνής σου, το λυγμό σου,

για την αγάπη που δεν έρχεται ποτέ της

όταν διψά η καρδιά μου και τη θέλει.

Τι να κρατήσει το ρυθμό, τη μελωδία

και πώς να μη μου κλάψουν τα δυο μάτια,

όταν μαζί με το τραγούδι η μορφή της

έρχεται και εισβάλει στην ψυχή μου;

Marinero

ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ

Για μια στιγμή βυθίζομαι

στ απέραντο γαλάζιο

που χουν τα δυο τα μάτια σου

που σβήνουν τα δικά μου

και που μου κάνουν τη ζωή

να στέκεται του μάκρου

και όπως ζωντανός νεκρός

προσμένω το φιλί σου

όπως τ αθάνατο νερό

πίσω να μου τη φέρει.

Marinero

Era Oscuro (Traditional Sephardic Song), Anna Polymnia Provados

 

17/08/2016 From the summer music festival in Kassos : young Anna Polymnia Provados sings her own version of "era oscuro" as a guest of Manolo Vega Sosa.
LYRICS:
Era oscuro como la medianche
cuando la luna esclareciendo 'stava
Todo callaba todo 'stava en silencio,
como la nuve'n la oscuridad.

-'miseravle, ¿porqué venís agora?
A recordarme de lo que yo pasí?
A recordarme de toda la mi vida?'
Estas palavras yo le hablí

ENGLISH TRANSLATION:
It was dark as midnight,
When the moon was clearing,
All was quite, all was silent
Like a cloud in the darkness.

- You miserable man, why have you come now?
To remind me of what I've gone through?
To remind me of my life in its entirety?
I said these words to him.

Era Oscuro (Traditional Sephardic Song), Anna Polymnia Provados

ΝΑΥΑΓΙΑ*

Απόψε τα τραγούδια θα κρατήσουν

τις μυρωδιές από τα φύκια του βυθού

και των πνιγμένων τα μαλλιά σκοινί

θα πλέξουν οι Γοργόνες και οι τρίτωνες,

σ ένα σκαφίδι που βυθίστηκε στου πόντου

τα μαύρα τα νερά, στην ησυχία της νύχτας.

Απόψε τα τραγούδια θα θρηνήσουν

των στεριανών τους αναστεναγμούς,

που μείναν στη στεριά και δεν μπάρκαραν

και των θαλασσινών το σαράκι για τη στεριά.

Τραγούδια που θα σκίσουν την ησυχία

με ένα λυγμό κι ένα παράπονο μπουζουκιού.

Απόψε τα τραγούδια θα ταξιδέψουν

τα όνειρα των μπάρκων που δε φτάσανε

σε προορισμούς και λιμάνια που ΄ξωκειλαν

κι απόμειναν στου βυθού την αμμούδα

να τα λικνίζουν οι θαλάσσιοι ποταμοί

για να νανουρίζουν τις ψυχές των πνιγμένων.

*Παραλογή του στιχουργήματος “ΑΠΟΨΕ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ”

Marinero

ΑΠΟΨΕ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Απόψε τα τραγούδια θα θρηνήσουν

των ξενιτεμένων τους αναστεναγμούς

που μείναν στη ξενιτειά και δεν γύρισαν

και αυτών που δεν έφυγαν και μένουν μονάχοι.

Τραγούδια που θα σκίσουν την ησυχία

με ένα λυγμό κι ένα παράπονο μπουζουκιού.

Απόψε τα τραγούδια θα αναστήσουν

φωνές που φύγαν μα δε χάθηκαν στη σιωπή

Μοσχολιού, Μητροπάνος, Στράτος και Στέλιος,

Πάνου, Νίνου, Εσκενάζη και Μπαγιαντέρας.

Μουσικές θα αναστήσουν της παρηγόριας.

Βαμβακάρης, Τσιτσάνης, Μητσάκης και Χιώτης.

Απόψε τα τραγούδια θα τραγουδήσουν

τους στίχους που γέμισαν τις νύχτες ελπίδα.

Πυθαγόρας, Βασιλειάδης, Γκάτσος και Ρασούλης,

Χατζηχρήστος, Παπαγιαννοπούλου και Δασκαλόπουλος.

Στίχους που περιέγραψαν τις ζωές μας και μας ταξίδεψαν,

που μας άνοιξαν “τις γραμμές των οριζόντων”* και φύγαμε.

Απόψε τα τραγούδια θα μας κρατήσουνε συντροφιά,

με λυγμούς και παράπονα, με ελπίδες και πίκρες..

Marinero

*Στίχος του Ν Καββαδία