ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΚΩΣΤΑ

Το σώμα σου τυράννησε η αρρώστια

όμως το πνεύμα σου παρέμεινε λαμπρό,

οι μουσικές σε συντροφεύουν που ‘χες γράψει

και τα τραγούδια που έστησαν χορό.

Έναν χορό που περικλείει τον καημό μας

για την απώλεια, αρχή καλοκαιριού,

καλό ταξίδι και ας διασταυρώσαμε τα ξίφη

του λόγου με το πάθος του εχθρού.  

Πέρα από λόγια, από μικρότητες και πράξεις

όσο θα ζω, δεν θα το λησμονώ

πως κάποτε προσφέρθηκες να ντύσεις  

με μουσική ένα όνειρο τρελό.

Καλό ταξίδι να ναι Κώστα το στερνό σου

και απ’ του επέκεινα τις άγριες ακτές

φάροι να είναι τα τραγούδια που ‘χεις γράψει

να οδηγούν τα όνειρά μας σε ασφαλές,

λιμάνι που η αγάπη μόνο φτάνει.

Marinero

Στον Κώστα Μπραβάκη15/6/2020

ΝΑΥΠΗΓΕΙΟΝ

Λιμενάρια Θάσος 30 Απριλίου 2007

Σε έρημο καρνάγιο

σκουριάζουν

φιλιά και σκαριά.

Όνειρα μονιάζουν

στις σκάρες του.

Άγκυρες κι αλυσίδες,

Σκοινιά, μακαράδες,

ναύτες παλιοί.

Κουρέλια ιστίων.

Ξάρτια που σάπισαν.

Πεθαίνουν επιθυμίες, ταξίδια.

Ένας γέρος ξέμεινε στη στεριά.

Διηγείται ιστορίες,

με γοργόνες και δράκους.

Κάτι γλάροι

κρώζουν και ψάχνουν

τα ψωμιά

που τους πετούσαν

οι εργάτες κι έκαναν χάζι.

Η στέγη πεσμένη

Μια γαλάζια επιγραφή,

σ’ άσπρο φόντο:

«ΝΑΥΠΗΓΕΙΟΝ Αφων…»

Στη θέση του απέναντι καφενείου,

ένα σύγχρονο cafe-bar,

σερβίρει Coca-cola και snacks

σε διψασμένους τουρίστες.

Marinero

ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

Της θάλασσας τους στεναγμούς

τραγούδι θα τους κάνω

να κλαις και να τους τραγουδάς

στο μνήμα μου επάνω.

Γιατί μικρό μελαχρινό

βαριά ειν’ η καρδιά μου,

μα όσο κι αν φύγω μακριά

σε έχω παρηγοριά μου.

Της θάλασσας τα κύματα,

τους δυνατούς ανέμους

στο πέλαγο έχω συντροφιά

και τους ξενιτεμένους.

Γιατί ξενάκια όπως κι εγώ

κι αυτοί το ξέρω είναι

κι αν θυμηθούν τα σπίτια τους

βαρύς ο πόνος είναι

Θάλασσα με κρατάς μακριά

από την αρμαστή* μου,

τη μάνα και το σπίτι μου

κι από την αδερφή μου.

Marinero

*Αρμαστή= αρραβωνιαστικιά.