GR

0:00 / 3:56

"Μακρυνίτσα" (Της Νάουσας το κάστρο)- Άννα-Πολύμνια Προβάδου

ΕΡΩΤΙΚΟ

 

Στην Έλενα

 

Στα άσπρα φτερά του Έρωτα

θα βάλω την ζωή σου,

για να πετάξεις στα ψηλά,

να μη σε φτάνει μάτι,

να μη σε φτάνει το κακό

και σπάσεις και χαλάσεις.

 

Ίδια με κούκλα κοριτσιού

και παιδικό παιγνίδι,

ίδια φιάλη αρώματος

που είναι γεμάτη μύρο,

γεμάτη νιάτα κι ομορφιά,

γεμάτη από αγάπη.

 

Κι αν σηκωθείς πολύ ψηλά

κι ο παντεπόπτης ήλιος,

κάψει και λιώσει τα φτερά,

στη θάλασσα σε ρίξει

σαν Γλαύκος ή σαν Τρίτωνας,

στα χέρια θα σε πάρω

 

και θα πετάξουμε μαζί

στου Έρωτα τους τόπους,

σαν δυο μικροί, καλοί Θεοί,

του Έρωτα προστάτες

αίσιους φέρνοντας οιωνούς,

για τους ερωτευμένους

 

Marinero

 

ΟΥΚΡΑΝΙΑ (ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΘΡΗΝΟΣ)

 

Μαύρος θλιμμένος ουρανός,

η μέρα δακρυσμένη,

ο πόνος κι ο αναστεναγμός

φουρτουνιασμένος ποταμός.

 

Της μέρας σκοτεινός σταυρός,

το φως εσταυρωμένο

και της ελπίδας ο υιός

κείται εν μνήματι νεκρός.

 

Κλάματα, θρήνοι γοεροί,

γυναίκες μυροφόροι,

της χώρας σώμα μ αίματα

νεκρά παιδιά στα ρέματα.

 

Τι κι αν πονάς, τι κι αν λυγάς,

πάντα στο νου να έχεις

πως πέρα από την Σταύρωση

υπάρχει η Ανάσταση.

 

Marinero

 

ΠΑΓΙΔΕΥΤHΚΑΜΕ

 

Παγιδευτήκαμε
στο κλουβί της ουτοπίας,
στην παγίδα της νιότης μας,
στα όνειρα για το μέλλον.
Πιστέψαμε σε υποσχέσεις
και λόγια που μοιάζαν αλήθεια,
σε σημαίες και υποσχέσεις.
Πιστέψαμε, Παγιδευτήκαμε, χάσαμε.
Αύριο θα 'ρθουν τα απορριμματοφόρα
και θα μαζέψουν τα υπολείμματα,
αφήνοντας χώρο στις νέες ουτοπίες.

 

Marinero