Angel From Montgomery -Cover by Anna Provados

19 Μαΐου 1919

 

Στις Μικρασίας τις ακτές,

του Πόντου τα χαράκια,

Αντάρτες αντιστέκονται

και πολεμούν γενναία,

μα είναι λίγοι κι άμαθοι

κι έχουν απέναντι στρατό

τρανό μα και περίσσιο.

Κλαίνε μητέρες τα παιδιά,

γυναίκες για τους άντρες

που σφάχτηκαν απ το σπαθί

του Τούρκου δολοφόνου,

που σφάζει νεογέννητα,

αγέννητα βλαστάρια

γυναίκες πάνω στον ανθό

κι αδύναμες γριούλες.

Έχουν για ήρωα το φονιά

οι βάρβαροι οι Τούρκοι

με καθοδήγηση τρανή

και Γερμανών και Ρώσων

που συμβουλεύουν θάνατο

του Ατατούρκ το ασκέρι

και τα μπουλούκια τα άτακτα

Τοπάλ Οσμάν και άλλων.

 

Marinero

 

Στις 19 Μαΐου 1919, κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας, ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα του Πόντου και δρομολόγησε τη δεύτερη και σκληρότερη φάση της Γενοκτονίας των Ποντιακού Ελληνισμού, η οποία έγινε στο πλαίσιο του Απελευθερωτικού Αγώνα των Τούρκων κατά των Δυτικών (Αγγλογάλλων, Ιταλών, Ελλήνων), που κατείχαν εδάφη της Μικράς Ασίας. Από 200.000 έως 353.000 είναι οι Ελληνoπόντιοι, που εξολοθρεύτηκαν από τους Νεότουρκους κατά την περίοδο 1916-1923, σ' ένα σύνολο 750.000 περίπου.

 

 

GR

0:00 / 3:56

"Μακρυνίτσα" (Της Νάουσας το κάστρο)- Άννα-Πολύμνια Προβάδου

ΕΡΩΤΙΚΟ

 

Στην Έλενα

 

Στα άσπρα φτερά του Έρωτα

θα βάλω την ζωή σου,

για να πετάξεις στα ψηλά,

να μη σε φτάνει μάτι,

να μη σε φτάνει το κακό

και σπάσεις και χαλάσεις.

 

Ίδια με κούκλα κοριτσιού

και παιδικό παιγνίδι,

ίδια φιάλη αρώματος

που είναι γεμάτη μύρο,

γεμάτη νιάτα κι ομορφιά,

γεμάτη από αγάπη.

 

Κι αν σηκωθείς πολύ ψηλά

κι ο παντεπόπτης ήλιος,

κάψει και λιώσει τα φτερά,

στη θάλασσα σε ρίξει

σαν Γλαύκος ή σαν Τρίτωνας,

στα χέρια θα σε πάρω

 

και θα πετάξουμε μαζί

στου Έρωτα τους τόπους,

σαν δυο μικροί, καλοί Θεοί,

του Έρωτα προστάτες

αίσιους φέρνοντας οιωνούς,

για τους ερωτευμένους

 

Marinero

 

ΟΥΚΡΑΝΙΑ (ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΘΡΗΝΟΣ)

 

Μαύρος θλιμμένος ουρανός,

η μέρα δακρυσμένη,

ο πόνος κι ο αναστεναγμός

φουρτουνιασμένος ποταμός.

 

Της μέρας σκοτεινός σταυρός,

το φως εσταυρωμένο

και της ελπίδας ο υιός

κείται εν μνήματι νεκρός.

 

Κλάματα, θρήνοι γοεροί,

γυναίκες μυροφόροι,

της χώρας σώμα μ αίματα

νεκρά παιδιά στα ρέματα.

 

Τι κι αν πονάς, τι κι αν λυγάς,

πάντα στο νου να έχεις

πως πέρα από την Σταύρωση

υπάρχει η Ανάσταση.

 

Marinero