Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

ΒΡΟΧΗ


Απόψε βρέχει κι η σκεπή
λέει τραγούδι της βροχής,
για την δική σου απουσία
και τη δική μου μοναξιά.
Τώρα που γύρισαν τα κρύα
και είναι όλα σκοτεινά,
λείπει η δική σου η ματιά
που μου κρατούσε ζεστασιά,
στο κρύο και την παγωνιά.

Απόψε βρέχει κι ο ουρανός
συννεφιασμένος, βροχερός,
κρατά σε μένα συντροφιά
και στης καρδιάς τη σκοτεινιά.

Marinero

Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017

ΚΛΕΙΣΕ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΤΗ ΧΑΡΑ


Έρωτας χτύπησε την πόρτα σου απόψε
κι ήταν σα να γεννήθηκες ξανά.
Έρωτας και δυο μάτια ίδια φεγγάρια
που ήρθαν και φωτίσαν την καρδιά.

Άφησες πίσω το σκοτάδι και τη θλίψη
και γέμισαν τα βράδια σου χαρά.
Άφησες τη ζωή να σε τυλίξει
και δύο χέρια που σε τράβηξαν μακριά.

Απόψε που γεννήθηκε η αγάπη,
απόψε που γεννήθηκες ξανά,
κλείσε την πόρτα στον πόνο και το δάκρυ
κλείσε το μάτι στη ζωή και τη χαρά.

,Marinero

Παρασκευή, 27 Οκτωβρίου 2017

ΕΡΩΤΙΚΟ


Ξεσπάει όπως ποτάμι
σε πέτρες και σε βράχια
ο πόθος μου για σένα,
επάνω στο κορμί σου.

Χάνεται τότε ο κόσμος,
οι νύχτες και οι ώρες
και χύνονται τ΄ αστέρια
στα ξέπλεκα μαλλιά.

Όταν τα θεία βράδια
Μαινάδα μεθυσμένη,
απ΄το κρασί του πόθου
δίνεσαι ερωτικά.

Κι είναι τα δυο σου μάτια
που σβήνουν τα δικά μου
σα λίμνες, σα λιμάνια,
και χάνομαι σ΄ αυτά.

Marinero

Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

ΙΣΩΣ (ΕΛΠΙΔΑ)


Ίσως κρατήσω γι αύριο αυτό το χαμόγελο.
Ίσως φωτίζουν τις νύχτες μου το λευκό των δοντιών σου
και η λάμψη που κρύβαν τα μάτια σου.
Ίσως αύριο, όλα τούτα να είναι ανάμνηση
και να μη φτάνουν να καλύψουν τις ανάγκες μου.
Ίσως. Όμως εγώ ελπίζω πως φτάνουν.

Marinero

Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017

ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΣ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ



        
Στην χάση είμαι του φεγγαριού και ταξιδεύω,
το υγρό του φως λικνίζεται στο πέλαγος.
Σαν καβαλάρης στην άκρη του καιρού,
στις μυστικές σπηλιές του ωκεανού.

Με την επόμενη πανσέληνο σε περιμένω,
ωσάν θεός που ερωτεύτηκε μια νύμφη,
σαν ποταμός την άκρη της πηγής,
σαν κεραυνός τις στάλες της βροχής.

Με το φεγγάρι με τ’ αστέρια σε προσμένω,
ξαστεριά που αφτιασίδωτη στολίζει,
σαν ναυαγός την άκρη της στεριάς,
σαν λυπημένος τον ήχο της χαράς. 

Τις νύχτες το φεγγάρι συντροφεύει,
τη λύπη μου κι εσένανε γυρεύει 

Marinero

Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

ΑΠΟΨΕ ή ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ ΚΟΛΥΜΒΗΣΗΣ 2017


Απόψε άκουγα την Πιαφ,
τραγούδια ξεχασμένα,
(η Σέστρεμ σπάει το ρεκόρ)
κι εγώ χωρίς εσένα.

Απόψε κράτησα σιωπή,
χωρίς μιλιά για σένα,
(πολλά χρυσά η Αμερική)
μία φυγή για μένα.

Απόψε σε θυμήθηκα,
στης μοναξιάς τον τόπο,
(η Χόσου παίρνει το χρυσό)
κι εγώ μένω στον πόνο.

Απόψε στην μικρή TV,
έβλεπα τους αγώνες,
(Παγκόσμιοι Κολύμβησης)
της μοναξιάς χειμώνες.

Marinero