Παρασκευή, 1 Αυγούστου 2014

ΑΠΟΥΣΙΑ


Κι έτσι
Όπως καθόμουν
Στο μπαλκόνι μου μονάχος
Και αγνάντευα κατάντικρυ
Τη θάλασσα
Σκεπτόμουν πως πέρασε ο καιρός
Και τη ζωή μου
Που άδικα τη  χάλασα

Κι ύστερα ήρθαν
Στο σκοτάδι οι στιγμές,
Τα ξεχασμένα
Και οι μέρες που περάσανε
Κι όπως θυμόμουν
Τη δικά σου τη μορφή
Τα δυο μου μάτια
Δάκρυσαν και κλάψανε.

Μα εσύ έχεις φύγει
Σε ταξίδι μακρινό
Και δεν προσμένω
Πίσω να γυρίσεις
Μακριά σε πήραν
Η ανάγκη κι ο καιρός
Κι έμεινα εγώ
Να ζω με αναμνήσεις.

Μάταια προσμένω
Στου καιρού τη φυλακή
Με τα φανάρια της νυχτιάς
Σβησμένα
Άναστρες νύχτες
Και απόλυτη σιωπή
Ένα καράβι
να σε έφερνε απ τα ξένα


Τρίτη, 29 Ιουλίου 2014

Θ ΑΝΘΙΣΕΙ ΠΑΛΙ Η ΠΑΣΧΑΛΙΑ

Κάποια όνειρα που ξέχασες προσμένουν,
κάτι παλιοί αναστεναγμοί που μένουν,
κι ένα τραγούδι απ του Μίκη τα παλιά
και απ του Τσιτσάνη τη διπλοπενιά

Ήχοι που πέρασαν στον κόσμο και φωνές
και άδεις που απομείναν αγκαλιές,
σου σημαδεύουνε τις μέρες με φωτιά
που τρώει όπως σαράκι την καρδιά

Οι εξουσίες  που πουλήσαν  τη ζωή σου
ανοίξανε τις πόρτες της αβύσσου
χαράξανε  σημάδια πίκρας και οργής
μη περιμένεις άλλους, μόνος θα σωθείς

Μη κλαις και μη στενάζεις με καημό,
μη δίνεις χώρο στον βαθύ αναστεναγμό
κράτα ψηλά και μάτια και καρδιά,
θα ξανανθίσει στην αυλή σου η Πασχαλιά

ΔΣΠ