Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

ΣΕ ΤΙ;


Σε τι θεό να ορκιστώ
πως σ΄ αγαπώ αλήθεια,
αφού το ξέρεις πια καλά
δεν είν΄από συνήθεια.

Σε τι λουλούδι να το πω
και χρώματα ν΄αλλάξει,
πως τη ζωή θα σ΄ έχω γώ
μη βρέξει και μη στάξει;

ξέρω πως είναι τρομερό
να ορκιστώ στο Χάρο,
πως αν ποτέ σε αρνηθώ
μέρα να μη ξανά βρω.

Γι αυτό και δεν ορκίζομαι
όμως κρατώ το λόγο
πως όσο ζω θα σ΄αγαπώ
όπως η ακτή τον πόντο.

Που την φιλά νυχτόημερα
με φλοίσβο ή τρικυμία
πότε γλυκά και τρυφερά
και πότε με μανία.

Marinero

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

ΠΟΥ;

Απόψε το λευκό στρώμα του χιονιού στους νυχτερινούς δρόμους της πόλης,
με παρακίνησε να γράψω αυτούς τους στίχους:
16-1-2017


Πού πάνε τα ωραία κορίτσια όταν φεύγουν;
κι εκείνα τα χαμόγελα που κάποτε μας άγγιξαν πώς σβήσαν;
μείναν ανάμνηση τα χέρια που μας αγκάλιαζαν
και τα κορμιά που αγκαλιάζαμε τις νύχτες.
Τώρα το χιόνι σκεπάζει την ανάμνηση με λευκό σάβανο
κι ο ήχος των ερώτων ανακατεύεται με τη φωνή του ΄μοναχικού γκιώνη.

Marinero