Γλυκιά ειν’ η νύχτα,
λάμπει η σελήνη
και το αγέρι
φέρνει δροσιά.
Αυτή η νύχτα
τάχα θα φέρει
τα δυο σου χέρια,
την αγκαλιά;
Είμαι μονάχη
και περιμένω
σ’ αυτό το σπίτι,
σαν ξενιτιά,
την άγια ώρα
που θα σε φέρει
πάλι σε μένα
να ‘ρθει χαρά.
Πάνε δυο μήνες
που μας χωρίζουν
ανθρώπων πλάνων
λέξεις πικρές,
και που σκοπεύουν
να καταστρέψουν
μια αγάπη που ‘ναι
σε δυο καρδιές.
Marinero
Αλλοπαρμένοι ποιητές σου γράψανε στιχάκια
και μουσικοί της αστραπής τους βάλαν μουσική,
να γίνουν της χαράς φωνές, να γίνουνε τραγούδια,
να ακούγονται στις γειτονιές τις θερινές βραδιές.
Πέρασε απ’ τα μάτια σου η ζωή σαν μια ταινία
με χρώματα και μυρωδιές μιας ξέγνοιαστης στιγμής,
γεμίσανε τα φρένα σου εικόνες της μαγείας
και τριγυρίζεις στα στενά με γιορτινή στολή.
Αλίμονο φτωχέ τρελέ, νομίζεις πως κρατάει
η ευτυχία δυο στιγμές και η χαρά σου τρεις,
Μα ξέχασες πως τη ζωή αν δεν την κατακτήσεις,
θα σβήσεις μόνος, θα χαθείς και δεν θ’ αναστηθείς.
Marinero
Μας κράτησε η καραντίνα χώρια
και δεν αντέχω την κλεισούρα,
έχω πάνω από δυο μήνες να σε ιδώ
με τυραννάει βαριά η στεναχώρια.
Διαβάζω στίχους, γράφω τραγουδάκια,
με ποιητές γεμίζω τις νυχτιές,
με έχουν πικράνει, απουσία και φαρμάκια,
να φύγει η αρρώστια, να στρώσουν οι εποχές
Είμαι κλεισμένος απ’ την καραντίνα,
βλέπω ειδήσεις, ποσοστά., τρελαίνομαι.
Όλο τα ίδια και τα ίδια στην TV,
η απουσία σου με τρώει κι η ρουτίνα.
Διαβάζω στίχους, γράφω τραγουδάκια,
με ποιητές γεμίζω τις νυχτιές,
με έχουν πικράνει, απουσία και φαρμάκια,
να φύγει η αρρώστια, να στρώσουν οι εποχές
Marinero
